Abdulkadır Gibi Bir Er Bulunmaz

Ben bir zaman kâmillere danıştım.

Ne istersin söyle biraz dediler,

Dedim bana kolay bir yol gösterin,

Zikre çalış durma, kış  yaz dediler.

Dedim efendiler incitmen beni,

Devasız dert ile inletmen beni,

Dedim yeter artık ağlatman beni,

Güle güle dost bulunmaz dediler.

Dedim acep bana kimler yâr olur,

Dedi çalış sana aşk üstad olur,

Dedim âlem güler oynar şad olur,

Hakk’ı seven bunda gülmez dediler.

Dedim ben gafilim ben de selâhiyet yok,

Dedi gaflet gibi bir kabahat yok,

Dedim bende çalışmaya takât yok,

Çalışmayan murad almaz dediler.

Dedim ben bir cahil avareyim,

Çok günahkâr hem bir yüzü karayım,

Utanmadan Hakk’a nasıl varayım,

İstiğfar et günah kalmaz dediler.

Dedim kime şikayet edeyim halimi,

Dediler ki çekeceksin âlemi,

Mânâ da verdiler defter kalemi,

Seyyid Seyfibir divan yaz dediler.

                       Seyyid NİZAM OĞLU